Lerikdə bulaqları da zəbt edirlər...
![Image](/uploads/posts/2024-07/bul.webp)
Təəssüf ki, respublikamızda kəskin su çatışmazlığı müşahidə olunur. Bu da uzunmüddətli quraqlıq, rütubət çatışmazlığı yaratdığına görə belə bir hala səbəb olub. Hazırkı dövrdə şirin su ehtiyatımız çox məhduddur. Hətta yaxın vaxtlarda quraqlıq təhlükəsi ilə qarşılaşacaq ölkələr arasında Azərbaycanın da adı çəkilir. İndinin özündə Bakının dükanlarında içməli su qızıl qiymətə satılır. Eləcə də respublikamızın müxtəlif yerlərində şəhidlərin adına salınmış qurumuş bulaqlar da var. Bütün bunlar su qıtlığı ilə bağlıdır, nəticədə ölkəmiz bu sırada ciddi problemlə üz-üzə durur.
Dağlar diyarı Lerik durnagözlü, can dərmanı olan şəffaf sulu bulaqları hesabına ətraf rayonlara meydan oxuyub. Ölkənin ümumi su balansında azalma olduğu halda Lerikin əksər kəndlərində bu, bolluğun qədri bilinmir, bulaqların gözünə daş basanlar da vardır.
Lerikdə elə dağ kəndi var ki, son illərə qədər orada 10-dan artıq bulaq çağlayırdı. İlin bütün fəsilləri əhalinin suyu bol olardı. Ayrı-ayrı adamlar həmin bulaqların başına elə oyun açıblar ki, onlardan əsər-əlamət yoxdur. Suyu bir kəndi təmin edən bulaq hazırda bir-iki evə axır. Maraqlı orasıdır qonşusunun suyunu kəsən “pullu kişilər” insafı unutduğu kimi, aidiyyəti dövlət qurumlarının gözündən də yayına bilirlər. Odur ki, aylar, illər ötür, gəl ki, bu acınacaqlı vəziyyətə əncam çəkən tapılmır. Sanki təbiətin yaratdığı əvəzsiz nemət yalnız onlara məxsusdur. Belə yezidlər suyu boşuna axıtdırır, amma razı olmur qonşusu ondan istifadə etsin.
Bəzi kəndlərdə isə çəpərə salınmış bulaqlara baxanda deməyə söz tapmırsan, sadəcə ürək ağrısı keçirdirsən. Dediyim həmin təbiət qənimlərin çoxu kənddən köçüblər. Həyətlərinə çəpər çəkmək adi ilə yaxında olan, 10-15 nəfərin ehtiyacını ödəyə bilən bulaqları da zəncirləyib. Yayın üç ayı kəndə gəlir, sərbəst şəkildə istəyini edir, şəhər qayıdanda isə yenidən kəndliyə məxsus çeşmənin gözünə daş basırlar. Nəticədə il boyu axarını dəyişən su ətrafındakı hektarla sahəni bataqlığa döndərir. Torpaqda eroziya baş verir, təbiətdə növbəti ağır fəsadlara yol açılır. Ömrünü əbədi doğma yurduna bağlayan kənd adamı çəpərə salınmış bulaqların aqibətinə göz yaşı tökə-tökə qalır. Çünki rayonda onların dərdini söyləməyə bir dərd bilənləri yoxdur.
Zəfər ORUCOĞLU
Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü