“Yada düşdü” jurnalının 50-ci sayı işıq üzü görüb...
![Image](/uploads/posts/2024-07/1720541340_kitab.webp)
Çağdaş dərgilər arasında bütün məziyyətlərinə görə seçilən və oxucuların stolüstü jurnalına çevrilən “Yada düşdü” ədəbi-bədii, nostalji jurnalının növbəti yanvar-iyun nömrəsi, 50-ci sayı işıq üzü görüb.
AYB üzvü, tanınmış şairə Nəzakət Məmmədovanın təsisçisi və baş redaktoru olduğu “Yada düşdü” jurnalında vaxtaşırı olaraq ölkəmizin görkəmli qələm adamlarının ayrı-ayrı şairlər, yazıçılar, elm və dövlət xadimləri barədə qələmə aldığı xatirə yazıları, ədəbi-bədii mətnlər yer alır. Mübağiləsiz deyə bilərik ki, nəşrə başladığı 13 il ərzində jurnalda bənzərsiz, təkrarsız xatirə yazıları işıq üzü görüb. Jurnal hər zaman öz qayəsinə sadiq qalıb və tarixdə iz qoyan şəxsiyyətləri yeni nəslin yaddaşına həkk etmək yolunu tutub, bu yöndə də yoluna uğurla davam edir.
Jurnalın 50-ci sayı baş redaktor və təsisçi Nəzakət Məmmədovanın “Ana, heç köhnəlmədi...” şeiri və ana sözünün mahiyyətini ifadə edən kiçik mətnlə başlayır.
“Analar bəşəriyyətin əxlaq zəmanətçiləri, ruh və mənəviyyat qurucularıdır. Əsl məhəbbətin nə olduğunu yalnız analar bilir. Heç bir sevgi və şəfqət ana sevgisi və şəfqətinin yerini verə bilməz. Ana qəlbi möcüzələr xəzinəsidir. Tərəzinin bir gözünə ananı, digər gözünə dünyanı qoysalar, ananın olduğu tərəf ağır gələr.
Ən gözəl qəlb, ən gözəl səsdir-Ana!
Bütün günahlarını bağışlaya biləcək yeganə insandır-Ana!!!”
Bu, ana sevgisini, ana əzəmətini, ana müqəddəsliyini ifadə edən bənzərsiz bir himndir, bu himni yazanın özü də bənzərsiz bir anadır!!!
Ana, heç köhnəlmədi
Sənsizliyin xiffəti.
İllər keçdikcə artdı
Yoxluğunun həsrəti.
Ana itkisinin acılı ifadəsidir bu. Heç zaman sağalmayan ana adlı yaranın qövr edən, qan verən səsidir bu...
Nəzakət xanımın ürəyindən süzülən bu ağrılı nidanın səsini ana itirənlər daha dərindən, içdən duyar məncə...
Jurnalın bu sayında Vaqif Yusiflinin “Bədii nəsrimizin sönməyən ulduzu”, Qəzənfər Paşayevin “Sadəliyinizə və təvazökarlığınıza heyranlıqla”, Sayalı Sadıqovanın “Azərbaycan dilçiliyinin korifeyi Afad Qurbanov”, Maarifə Hacıyevanın ““İgidin ürəyi haçalı olar” romanında İrəvanın əks-sədası”, Tahir Aydınoğlunun “Dünəndən bu günə öyünc körpüsü salan çağdaş salnaməçi”, Lalə Əlizadənin “Füzuli dünyası ilə tanışlıq”, Elman Eldaroğlunun “Öz adamımız-Asif Rüstəmli”, Davud Nəsibin “Qəlbimizə yazılan şeirlər”i, Nəzakət Məmmədovanın “Bahar Muradova haqqında bahar düşüncələri”, Aynur Afət qızı Qafarlının “Bir mən olum, bir də mən”, Minaxanım Təkləlinin “Şair Fərqanə imzası: insana, insanlığa sevgilərlə”, Salatın Əhmədlinin “Ulduqları sayan əsgər”, Şövkət Zərinin “Nə yaxşı sən varsan”, Aysel Xanlarqızı Səfərlinin “Bir də gəl...”, İradə Sarıyevanın “Tuğlu ziyalı, nəğməkar şair, əməkdar jurnalist”, Rəfail Tağızadənin “Yoxluğun elelgiyası”, Zeynalabdin Novrizoğlunun “Haqqı danmayın!”, Aqil P.Əhmədovun “”Qubanın poeziya günəşi: Nəcimə Babayeva”, Fuad Biləsuvarlının “Mənfi rolların əvəzsiz ifaçısı...”, İffət Səftər qızının “Anamı itirəndə...”, Nadir Yalçının “balıqçılar”, Dilarə Adilgilin “Klinikada”, Mədət Nuri Oğuztayfalının “Hələ dünya fırlanır”, Çinarə Qəbulovanın “Zəfərə gedən yol”, yazıları, şeirləri əks olunub. “Yada düşdü”nün səhifələrində ənənəvi rubrikalar olan “Gözlədiyimiz kitablar”, “Uşaqlar, ay uşaqlar” da təqdim olunub. Təbrizli şair Çalğın Məhəmmədin “Bu dünya biz deyən dünya deyilmiş” başlığı altında şeirləri də jurnalın bu sayında işıq üzü görüb...
İradə SARIYEVA